huylanır en derin yaraları katran tadında
düşlerde / kara bir leke gibi durur
mayhoş sabaha karşılarda
gözümden sakındığım
acılarımın sessiz sakin kilerinde
avazımın çıktığı kadar bağırdığımın…
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




aydınlıkların sinirleri gergin
yeşil gömlekli bir intihardır şimdi
seni değil ama gözlerini anımsamak
nedeni ayrılıksa tımarıdır ölüm tüm acıların
ama ben yalnız gitmem hiçbir yere bilirsin
bir kolumda ay ışığı bir kolumda güneş
gözüm kalmaz hiçbir eşiğinde mutluluğun
Manidar Kağan İşcen şiiri
severek okudum kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta