Mutluyduk biz..
Birbirimizin hayatına öyle bir girdik ki, çıkaran sadece azrail olabilirdi belki de..
Ama işte öyle olmuyor, bazı anlar geliyor ki azrailin elini kolunu bağlayabiliyor, o..
Diyorum ya mutluyduk, hiç olmadığımız kadar..
Olduğumuzu sanmıştık, olmadığımız kadar..
Hayatlarımızı değiş-tokuş yapacak kadar iç içeydik..
İçlerimiz geçmiş birbirine olsun o kadar..
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta