Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çok güzeldi ustad tebrikler
Üstadın yaşam içerisindeki yoğun direnişinin / mücadelesinin ta kendisi bu şiir.Varım /burdayım /yaşıyorum hücre olsun ne farkeder.Ben bunu da atlatırım diyen yüreği sevgiye hasret yangınları süren dost...
-Bu anlamlı paylaşımın için seni ve şiiri kutluyorum...
-Bin selam ile.
Şair yüreklilerin cezası müebbettir Ruhi Bey...
Ve hücrede oturup,sabah akşam şiir yazmaktır.
Bu nefis şiirinize tam puanı bıraktım.
Saygılarımla efendim,
Ünal Beşkese
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta