Yere Serildim Ben Şiiri - Sadık Kocabaş

Zamanı ben kurdum, ben de bitirdim,
Şimdi bu aklımı yele verdim ben!
Gönül kovanından balı bitirdim,
Kendi sarayıma ateş serdim ben!

Nasihat neylesin ferman bilmeze,
Boyun mu eğeyim yüzü gülmeze?
Canımı sundum da kıymet bilmeze,
Körün pazarına umut serdim ben!

Ulaşılmaz diye bir puta taptım,
Hakikat yolundan neşeyle saptım!
Kendi ellerimle bir zindan yaptım,
Güneşin önünde buzdan eridim ben!

Benim diyen nefsim şimdi bir cüce,
Hükmüm geçmez oldu tek bir bir gece!
Dilimde dolanan boş bir bilmece,
Kaf dağına çıkıp yere serildim ben!

Kaderin önünde sustu bu sesim,
Tükendi içimde yanan hevesim!
Boşadır bu dünya, boşa nefesim,
Kalemsiz Şair diye yere serildim ben