Yeraltı Şiiri - Ertuğrul Üstmaş

Gözümden akan yaş değil ki kan
Canım sen yokken darmaduman
Kurudu dilim senin hasretinden
Vuslata susadı kalbim ey canan

Toprağımın her zerresi zikreden
Beni yalnız sensin gerçek seven
Sultanım aldı aşkın beni benden
Sen sevdamı nakış nakış diken

Gönlüm baharlarda güneş açan
Yeraltında böceklere ışık saçan
İstemem ki kalkmak mezardan
Belki çiçeğimi sular yaradan

Aydınlıkta gördüğüm rüya
Güller içindeyim sanırsın güya
Uyandırmayın ölüm uykumdan
Efendim karşımda bir hülya