Pas, toz, duman içinde büyüdüm;
Sevgi yoktu, ben de kendime kini büründüm.
Aklımda gülüşün, artık kalmadı gücüm;
Düşündüm, ben ne ara büyüdüm?
Derdim var benim her insan gibi,
Bilirim, bulunur derman elbet de mi?
Çok çok duydum, aman aman!
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta