Meydana çıkıp da merdlik satarsın,
Aslını bilmeden çalım atarsın.
Yalanı gerçeğe harman katarsın,
Dilim vurdukça yer yerinden oynar.
Sanma ki bu meydan sahipsiz kalır,
Hak diyen dillerden intikam alır.
Sözümün darbesi canını bulur,
Yolum vurdukça yer yerinden oynar.
Kibrin sarayını yıkar geçerim,
Aşkın şerbetini haktan içerim.
İyiyi kötüden elbet seçerim,
Gözüm vurdukça yer yerinden oynar.
Sen altın olsan da pulun etmezsin,
Bu çetin yollarda bir adım gitmezsin.
Kendi ayıbını görüp bitmezsin,
Özüm vurdukça yer yerinden oynar.
Zülfikar ağzında iki başlıyım,
Hem sitem doluyum hem de yaşlıyım.
Aslanlar yurdunda kurt bakışlıyım,
Sözüm vurdukça yer yerinden oynar.
Boşuna debelen çukurun derin,
Hani nerde kaldı o sahte yerin?
Alnından boşanır o soğuk terin,
Gürzüm vurdukça yer yerinden oynar.
Kırklar meclisinde yerin yok senin,
Eğri bir ağaçtan dalın yok senin.
Yürümeye derman halin yok senin,
Hâlim vurdukça yer yerinden oynar.
Dünya malı için ruhunu sattın,
Nice yiğitlere iftira attın.
Bak işte sonunda sen bana çattın,
Kalemsiz Şair vurdukça yer yerinden oynar.
Kayıt Tarihi : 5.3.2026 04:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!