Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
...
'CEYLANİ’yi gören, gözler,
Gönül Sultan’ını özler,
El değdikçe, yaram sızlar,
Dokunacak, yer mi kaldı? '
Güzel dizeler,,,
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta