Düşüyorum yerlere, çok da tepede sayılmam
ağzımda toprağın tadı, sanki asfaltlar boşa
yer yarıldı da içine mi girdim, bu nasıl bir hava
topraktan gelip, gitmek sözü gitmiyordu hoşa
yoksa yerde değil miyim, gökler pek uzakta
dengemi şaşırtıyor, yadırgıyorum yerimi
keşke ben değil de gökten bir elma düşseydi
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta