Bütün umutsuzlar bir deniz kıyısında toplandık
kulaç atmadan dalıyorduk öylesine
üstelik üstümüz, başımız kupkuru iken
gözlerimiz neden ıslanıyordu söylesene.
Martılara yem atıyorduk önce
atacağımız yemi yer olduk sonra
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta