Üşümeyi sevmeyen, yenilmez kız çocuğu,
Açtı gözlerini bir dağ eteklerinde,
Ne özgürlüktü o, aynı zamanda çaresizlik.
Başına geleceklerden habersiz,
Tek söylediğiyle geri dönülmez hareketsiz,
Heyecanı, bin bir padişahtan kefilsiz.
Bilinmezliğin ortasın da, kurtlar sofrası,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta