Kim tutabilirdi ki gözyaşlarını
Sonsuza kadar.
Ellerime vurulan bu prangalar
Bir ümit yangını,
Bir gerçekti alnıma yazılan.
Ve koynuma sokulan
Siz,
Bütün zehirli yılanlar,
Uyandım artık rüyamdan
Ne siz varsınız
Ne de bir zafer.
Yenildim,
Yenildim artık ben.
Güneşin batıdan batması kadar
Değişmez bir kadedi yaşanan;
Sonsuza kadar
Sevgisizliğe mahkum olmak...
Enib Eksim Vezsem!
Poet Of The DarknessKayıt Tarihi : 12.12.2000 21:04:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Poet Of The Darkness](https://www.antoloji.com/i/siir/2000/12/12/yenildim.jpg)
TÜM YORUMLAR (1)