Onyedi yaşındaydım
Delikanlıydım,
Hayatımın baharında
Zilzurna sevdalıydım.
Körkütük efkarlıydım.
İşte...
İlk o demde vurdu sırtımı yere
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Allah alemi aşk uğruna yaratmış.yenilmemiş ne gül ne bülbül,ne kerem ne aslı , ne leyla ne mecnun.yenilmek vazgeçmektir, boş vermektir,yüreğinden silmektir, elini uzatıp tam yakaladım derken parmaklarının arasından kayıp giden hayale mağlup olmaktır.oysa zafer alacaklı yaşamaktır hayatı,borçlu olmaktansa.bu yürek sevda için yaratılmışsa sevda çekerek muzafferdir ancak.görmeden ,tatmadan, koklamadan,dokunmadan,usanmadan sevmektir feleğe inat ki ;bir gün tahsil edebilesin alacaklarını.şimdi yüreğinle dimdik meydan okumalı feleğe.yenilmek mi ? Hayal bile edemiyorum böyle güçlü bir yürekle mi ?...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta