Ne zaman ki umutlarım yenik düştü hep korkularıma
Açmaz artık çorak gönlümden baharın habercisi
Ne nergis ne gelincik ne menekşe ne beyaz papatya
Açmayınca
İçimde kır çiçekleri anladım ki yeterince yaşamışım
Söyler misin şimdi bana
Umutla bakan iki gözün hevesini kim getirecek bana
Ne büyük yıkımmış meğer kendini zamansız tanımak
Bir acımasız kalbin sevdası kör edince kendime
Yıllardır kimliğimden de uzak başkasında yaşamışım
Kayıt Tarihi : 11.1.2026 14:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli 11.01.2026




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!