Etrafım olmuş ateşten çember,
Gülüm, bozulmuş sanki bütün ezber.
Gökyüzüne bakarım çaresizce,
Tanrı da göndermiyor bana rehber.
Gece dilsiz, ben sağır olmuşum,
Sanki bu dünyada yokmuşum.
Hiçbir duyguyu hissedemiyorum,
Yokluğunda adeta donmuşum.
Neden son vermezsin ayrılığa,
Gölge düşürdün aşkımıza, yarlığa.
İçimde fırtınalar kopardın,
Bir tanem, hem de çığlık çığlığa.
Her yanımda sensizliğin izi,
Karanlık sardı gündüzümü.
Bir umut ararken gözlerinde,
Şimdi hasretin tüketiyor ömrümü.
Geceler uzar, sabah olmuyor,
Sensiz bu kalp artık gülmüyor.
Adını söylerken titrer dudaklarım,
Senden başka hiçbir şey yetmiyor.
Dön artık, bitsin bu sessiz gece,
Yüreğim görmedi böyle işkence,
Bir tek sen merhem olursun yarama,
Biter bu dert , sen yeniden beni sevince.
Gel de yine doğ güneş gibi içime,
Aydınlık gelsin karanlık geceme,
Sen gelince, bahar olur gönlüm,
Gülücük gelir bu yorgun yüreğime.
Gel de yeniden sev, sevdiğin gibi beni,
Unutalım geçmişin bütün kederini.
Küllensin aşkımız yeniden,
Hissetsin kalbim sevdanın alevini.
Gel de yine doğ güneş gibi içime,
Aydınlık ol karanlık geceme.
Sen gelince bahar olur gönlüm,
Gel, yeniden sev beni...
Dön artık, bitsin bu sessiz gece,
Sar beni sımsıkı, düşmeyeyim kedere.
Bir tek sen merhem olursun yarama,
Gel de yeniden doğ güneş gibi içime...
Kayıt Tarihi : 16.08.2026 01:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!