Susturduğum melodiler vardı içimde, adını koyamadığım bir zamana sakladığım; şimdi yanımda dururken gözlerindeki o tanıdık kıvılcımı görünce, içimde yarım kalan bütün notalar yeniden yerini bulmak istiyor.
Bir zamanlar susmayı seçtiğimiz yerden konuşmaya cesaret edemiyoruz belki ama aynı şarkının iki ayrı dizesi gibi, birbirimize değmeden de aynı ezgiyi taşıdığımızı biliyorum.
Aramızda adı yüksek sesle söylenmeyen bir çizgi var; ne silmeye gücümüz yetiyor ne de tamamen kabulleniyoruz, ama her bakışında o çizginin biraz daha inceldiğini hissediyorum.
Selma PekerKayıt Tarihi : 13.2.2026 22:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!