Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Bazı yollar sessizce dönüyor içimde. Adımlarımı duymazsın, ama izleri kalıyor. Bazen kayboluyorum, bazen kendimi buluyorum bir gölgeyle konuşurken. Kimse görmüyor, kimse bilmiyor; ama bir ışık var, hep orada, sadece bana göz kırpıyor. Sözcükler yetmiyor, sırları taşımak için sessizlik yeterli. Ve ben hâlâ buradayım, belki başkaları fark etmeden, belki kendi çözüm bekleyen labirentimde.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!