Bedenim, bir takanın kırık parçası gibi
savruluyor ufuksuz boşluğa.
Göğsümde tuz kokulu bir yorgunluk,
batmamaya çalışan son insanım ben.
Bu denizi geçmek için
Musa olmak lazım.
Mucize değil bize;
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta