Bedenim, bir takanın kırık parçası gibi
savruluyor ufuksuz boşluğa.
Göğsümde tuz kokulu bir yorgunluk,
batmamaya çalışan son insanım ben.
Bu denizi geçmek için
Musa olmak lazım.
Mucize değil bize;
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta