pek kayda değer olmayan bi hayatım var
Gökyüzünün yüzsüzlüğü var üzerimde
Herkese donuk, herkese buz mavisi.
Perdeleri çekmeyeceğim bugün
Pencerem yarı aralı...
Masamda yarısı karalı silüetler.
Kitaplığımdan beni süzen yarı çıplak Platon,
Bir sabah göğün göğsünde uyandım,
Kolum uyuşmuş bir gece bulutunun altında.
Göçmen kuşlar akıyor uzaklara,
kendimle bile bağ kuramadığım saatlerde
karanlığa urgan sallayıp durmuşluğum var
cedrinalı gecelerden sızıp
iki dağın gölgesinde büyüdüm,
inan bizim dağlarımız da güzeldi sevgilim,
henüz yağmalanmamışken...
oysa biz, dağların alnından sızan suya
hüzünlü bir çay gibi dem katıp içerdik.
şimdi nehrin kalbine bir termostat iliştirmişler;
Bedenim, bir takanın kırık parçası gibi
savruluyor ufuksuz boşluğa.
Göğsümde tuz kokulu bir yorgunluk,
batmamaya çalışan son insanım ben.
Bu denizi geçmek için
Musa olmak lazım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!