10/30/2006 Diyarbakır Ergani
Geçmişin ve geleceğin pençesinden bakan insanlar gibi
Çaresiz kalabilir mi bir insan?
Belki bir bitiştir hayat…
Ya da güzel bir başlangıç.
Yaşantımızdaki izlerle
Nasıl gelişebilir bir insan?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta