Öykülerimden
Ben Olriç'le tanıştığım günlerde Meyus, karalar içinde kendi tabutumu taşıyordum! Bir Aşk oyununda kurban seçilmiş ağır yaralar almış... Öfff. öf..
Beni kimse, hatta kendim bile tanımıyordum. Yalnızca Tanrı asi yeşil gözlerimden akan yaşlardan beni tanıdı. Belki o da yarattığı bu kulunu tanımayacaktı fakat göz yaşlarımın sıcaklığından olacak ki, tam bağrına düştüğü için tanıdı beni!
Karşılaştığım biri, yalnızca biri!
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta