Zannedersin ki susmuştur dil sönmüştür bütün lambalar
oysaki bir yerlerde titrek olsa da alevler
kıvılcımlar bir gün yükselir yeniden
Her suskunluğun ardında akıl almaz bir şekil vardır
sırasıradır ve kıvrılır uzayıp gider bütün yollar
ve bir gün aynı rıhtımda kesişir
belki pişmanlıktır
belki sevdaya rey ya da ölüme teğettir bakışlarımız
anla ki bir çığlıktan ibaret değildir ölüm
ve ütopik bir denklem değildir çakışan düşüncelerimiz
herşey mahzeninde eleverir kendini
gizlenmez çıkar
bilirsin sararır her yaprak kendi dalında
kapkara bulutların ardında bir sel yatar
her dalga öfkesini kıyıya vurur
SİİRT-2012
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta