Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Süper bir anlatım... Kutlarım kalemi ve yüreği... Çok harika bir şiir, Mükemmel.... Tam puan bırakıyorum sayfanıza Özge hanım kabl buyurun...
Saygılarımla
harika bir anlatımla...
neis bir çalışma çıkmış kaleminizden...
tebrikler...
Siz sarayın kapılarını kapasanızda, içerden birileri karşı tarafa meylederse sonuç değişmez olacaktır. ve dahi tarih tekerrürden ibarettir.!
Amma varsın yüreğimize denk biri gelsin de, Yüreğince alabiliyorsa sarayı helali hoş olsun !
Keyifle okudum. Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta