Geçmiş fırtınalarda iskeleye bağlı ipleri kopmuş bir küçük sarı sandal, dikmiş burnunu açığa doğru, giderek kayboluyor gözden dalgalana-dalgalana…
Ama yeni doğan güneş bir kocaman gemi yanaştırıyor limana…
Geçmiş fırtınalarda bütün taze dalları kırılmış bir yalnız ağaç, keskin baltadan saklandığı arka bahçede, sararmadan döküyor yapraklarını ağlaya-ağlaya….
Ama yeni doğan güneş ışık ve yaşam oluyor bir koca ormana…
Yani ne iskelemiz boş kalır ne de arka bahçemiz…
Ya zamanından çok erken gelirim
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım
Devamını Oku
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta