Geçmiş fırtınalarda iskeleye bağlı ipleri kopmuş bir küçük sarı sandal, dikmiş burnunu açığa doğru, giderek kayboluyor gözden dalgalana-dalgalana…
Ama yeni doğan güneş bir kocaman gemi yanaştırıyor limana…
Geçmiş fırtınalarda bütün taze dalları kırılmış bir yalnız ağaç, keskin baltadan saklandığı arka bahçede, sararmadan döküyor yapraklarını ağlaya-ağlaya….
Ama yeni doğan güneş ışık ve yaşam oluyor bir koca ormana…
Yani ne iskelemiz boş kalır ne de arka bahçemiz…
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta