Yemin olsun bu âsra!

Yemin olsun bu asıra... Ve tükenen "zamana",
Bir hastalık bulaşmış... En hakiki "imana".
​Görürsün hakikati... Lakin nefis "istemez",
Çoğunluk böyle derken... Kimse Hakk'ı "dinlemez".
​"Herkes böyle yapıyor"... Diye uyma "çoğunluğa",
Bile bile atlama... Dibi olmayan o "kuyuya".
​Sanırsın kalabalık... Seni haklı "çıkarır",
Oysa bu kör gidişat... Ruhu nâra "batırır".
​Bak dünya firar etti... Hızla senden "kaçıyor",
Ahiret kucağını... Sana doğru "açıyor".
​Ecel yaklaştı artık... Bitti sanma "seferi",
Dürülüyor defterler... Yoktur bunun "tehir"i.
​Yol sarp, yokuşlar çetin... Heybendeki "azık az",
Belki kabul edilmez... Kıldığın o "son namaz".
​Allah amele bakar... Misal-i bir "sarraf"tır,
Riyâ karışmış ise... O ibadet "israf"tır.
​Binlerce secden olsa... Yoksa kalpte "bir ihlas",
O gün mizan başında... Sonun mutlak "tam iflas"!
​Aldanma çokluğa sen... Hakikat tek "bir'dir",
Gaflet ehlinin sonu... Karanlık "kabirdir".
​Tehlike çok büyüktür... Sanma oyun "eğlence",
Halik hesap sorunca... Başlar o gün "işkence".
İhlassız Çıkma yola ... Çölde garip "kalırsın",
Sermayeni tüketip... Başını pişmalığa "çalarsın"!
​Bırak "alem" ne yapsın... Sen Hakk'a dön "yüzünü",
Çoğunluğa aldanıp... Kör eyleme "gözünü"!