Yemin Olsun Şiiri - Poyraz Can

Bu gece…
Bu gece yokluğuna bir mezar kazacağım.
Sana ait ne varsa
adını bile anmadan içine atacağım.

Yaşanmış bütün anıları yok sayıp
mektuplarını bir bir yırtacağım;
sonra ellerimle yakacağım
gülümseyerek baktığın
bütün fotoğrafları.
Canım acısada, kalbim yerinden çıksada,
gözyaşlarımı içime akıtarak yapacam bunu..
Yemin olsun,
yemin olsun ki bu gece her şeyi yakacağım.

Hatta o
hep hayalini kurduğumuz,
Ahşap bir ev vardı.
Kırmızı ferforjeleri akşam güneşine takılan,
pencereleri masal saatlerinde açılan…

Hani...
Bahçesinde begonyalar,
manolyalar boy veren,
Toprağına umut ekip,
her sabah aşk ile sulayacağımız,
Hani; duvarları motif motif işlemeli
Hatırladın mı?
Küçüktü belki ama
kalbimiz kadar derindi.
umut dolu ,aşk doluydu
Sadece ikimizin adıyla nefes alıcaktı.

İşte, işte o hayalin de tamamını
bu gece yakacağım.

Seninle bir hayalim olmasın,
Artık düşlerimde bile görmek istemiyorum seni.
Çık hayatımdan, ruhumdan.
Gezinme artık aklımın
en karanlık köşelerinde.
Çekilsin bedenin bedenimden;
vücuduma sirâyet eden
her hücreni sök al benden.

Gözlerimi her kapattığımda
yüzün gelmesin karşıma
Yüreğim her sıkıştığında
adınla ferahlamasın kalbim.
Ayaklarım bilinmeze doğru yürürken
gamzelerin pusulam olmasın, olmasın...

Say ki,
Say ki biz hiç olmadık.
Say ki nefesin
nefesime hiç karışmadı.

Say ki o üşüyen ellerini hiç tutmadım
Say ki öpmedim yüreğimi rehin bıraktığım avuç içlerini.
Gözlerinin içinde
hiç kaybolmadım say.
Ya da ben...
Bir çınarın gölgesinde
kalbime akın eden
sevdanı
hiç yaşamamış varsayayım

Hatta...
Hatta bir kalbim bile olmasın.
Sevmek nedir,
Hiç öğrenmemiş olayım
Silinsin sevgiye dair bütün kelimeler zihnimden
Olmaz mı?
Olmaz değil mi...

Keşke Olsaydı,
Hatta Keşke seni hiç tanımasaydım
Keşke seni hiç sevmeseydim.
Yüreğimin en acıyan yerinde
oradan oraya savrulmasaydın.
Keşke hep gözlerimin kıyısında kalsaydın,
sana her yaklaşmam bir uçurum olmasaydı.

Artık her şey için çok geç.
Omuzlarıma binen ayrılığın yükü
çoktan nasır tuttu,
kalbim taş bağladı.
Keşke bunları yaşatmasaydın bana
Keşke daha çok sevebilseydin beni,
vazgeçmeseydin bizden.
Keşke beni bir başıma bırakmasaydın,
Böyle ıssız ve terkedilmiş bir ev gibi.

Ama bak…
Bak bu gece yemin olsun ki;
İçimden namazını son kez kılıcam.
Sana dair ne varsa musalla taşına yatıracağım.
Seni kalbimin kimsesizler mezarlığına gömeceğim.

Son kez okunsun diye de
Bir şiir bırakacağım başucuna ve
sonra ve sonra her şeyi kendimle beraber yakacağım.
Yakacam kendimle beraber her şeyi.
Küllerinle doğmadım, ama
Küllerinle yok olacağım.
Yemin olsun, Yemin olsun, Yemin olsun