Bazen, gördüğüm kâbusları bile özlüyorum.
Hayat o kadar sahte ki, kahroluyorum.
İnsanlar mutlu olmak için çabalıyorlar.
Mutluluk da aciz bir kavram biliyorum.
Bir yerde top peşinde koşan
İçi hava dolu kelleler.
Bir tarafta kan, bacak, baş;
Kan götürüyor gövdeler.
Ağzım yemeklerden uzaklaşıyor.
Gönlüm Allah’a yakınlaşıyor.
Ama neyler her yer it, şerefsiz dolu.
Her yağmur tanesini bir şeytan getirir oldu.
Et tırnaktan ayrılmıyor;
Tırnak etten ayrılıyor.
Masum gibi gözükenlere hilelerini sor.
Ormandaki kurdum,
Kırmızı başlıklı kızdan kaçıyorum.
Olacakları görmemek için gözlerini yum.
Kapanıyorum kafesin içine,
Kapanıyorum içime.
İdamım oluyor düşünceler.
İnsanları aynı ise her mekân aynı yer.
Doğruları gerçek değil,
Gerçekleri doğru değil.
Dünyanın en güzel gözlü körüne yenil.
Kibirliler en akıllı aptallar.
Hayatları üzerine atılan bir hileli zar…
Kitleler var arkasında
Boşlukta hoşluk yaşar.
Göremez ki yaptıkları işler
Özgürlükleri kadar dar.
Hayatın rüzgârdaki bir ağacın yaprağı.
Yaprak yere düşünce göreceksin
Gideceğin yolları.
Farkında değil misin,
Yavaş yavaş ölmektesin.
Yemin ederim,
Ölünce hak ettiğin yere gideceksin.
Şubat / 2009
Kayıt Tarihi : 19.08.2026 15:58:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
