Dondu herşey,
Gün durdu, gece durdu,
İçimde yangın dondu, kan dondu,
Ölüler inliyor,
Ölüm sarıyor bedenimi,
Gönlümün yangını, mahşer alanı,
Uzaktan ölümü seyrettim,
Cennet, cehennem ve fani dünya üçgenindeydim,
Cansız bedenim kaskatıyken,
Ve ruhum oradan oraya savrulurken,
Musalla taşında ben,
Soğuğu bilmeyen, sıcağı hissetmeyen bedenimleydim.
Saatler onikiyi vuruyor,
Kurt kuzuyu okşuyor bu gece, sevgili,
İçim kan ağlarken, gülen gözlerim yalan söylüyor.
Yaşam riyakar, aşk yalan, sevdan yalan,
İçi boş aşklar sarmış yüreğini,
Beni sevdiğin yalan.
Haykırışlar dökülüyor tenimden sırılsıklam,
Karabasan çöküyor uzuvlarıma ağrısız,
Şöyle bir yokluyor yürek damarlarımı,
Sevda yok, kan da yok can da!
Kan pıhtılaşıyor, dibi sevda kırıntısı,
Baharı sensiz karşıladım düşlerimde,
Bir yıkık hatırana merhaba diyemedim,
Parmak uçlarım dondu sana uzanacağım gecelerde,
Bir soluk nikotine kokun diyemedim.
Güne bakan gözlerim alevlendi bir buğulu pencerede,
Erik ağacından sonra,
Bugün de gelincikleri gördüm.
Daha önce hiç farketmediğim çiçekler,
Birden hayatıma girdiler.
Uzun uzun düşündüm;
Neler oluyor bana diye,
Yalnız gezen benim hüzün sokaklarında,
Sessizliğe can veren mavi akşamlarda,
Seni soluyan, sadece seni soluyan benim,
Hazan yaprakları titrerken son dolunayda,
Kanatan anılar her adımda
Ve ağır çeken kaldırımlar hüzün sokaklarında.
Solunası aşklardır şu bahtsız dünyada keşfettiğim,
Sevmek bilmiyor vurgun yemiş yüreğim,
Kuru yapraklara bir çiğ damlası sevdiğim,
Beyaz güllerime ateş düştü bu akşam.
Çıtası bozuk aşklar serpilmiş gönlüme,
Bir ipin ucunda sallanıyor umutsuz sevdam,
Dökülüyor kum tanesi gibi,
Bir kör kuyunun ses vermeyen derinliğine,
Gömülüyor saman alevi gibi.
Çığlıkları sarıyor bedenimi sevda türkümün,
Yine bir akşam üstü, gün batıyor sensiz,
Sararmış hazan yaprakları arasında
Ayrılık, yine aklımı esir alıyor,
Hesapız kitapsız ve ben yine çaresiz.
Uzakta bir yerlerde ışıklar sönüyor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!