ANTOLOJİ KAYIT FORMU
Eser Adı: Yel Oldu Gitti
Şair / Ozan: Muharrem AYRANCI
Eser Kayıt No: MA-2026-0520
Kayıt Tarihi: 31.01.2026
1. BÖLÜM
Gönlümün sarayı yıkıldı kaldı
Aşkın deryasına bakıldı kaldı
Ayrılık boynuma takıldı kaldı
Gözümün yaşları sel oldu gitti
NAKARAT
Baharım kış oldu gelmez baharlar
Yüreğim buz tuttu erimez karlar
Sana giden yollar kapandı yârlar
Gönlümün neşesi yel oldu gitti
Yel oldu gitti
2. BÖLÜM
Muharrem der artık sözüm bitmiyor
Ocağım tütse de sızım bitmiyor
Kaderin yazdığı yazım bitmiyor
Sevdamız bir kuru kül oldu gitti
NAKARAT
Baharım kış oldu gelmez baharlar
Yüreğim buz tuttu erimez karlar
Sana giden yollar kapandı yârlar
Gönlümün neşesi yel oldu gitti
Yel oldu gitti
Kayıt Tarihi : 17.05.2026 11:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; 31 Ocak 2026 nizamıyla kışın tam ortasında kaleme alınmış, gönül sarayları yıkılan bir ozanın deryalar kadar derin ve vakur hüznüdür. Şair, boynuna bir kement gibi takılan ayrılık acısını, gözlerinden sel olup giden yaşlarla dürüstçe itiraf eder. Baharın amansız bir kışa dönüştüğü, yürekteki karların erimek bilmediği bu sitemkâr tabloda, yâre giden tüm yolların kapandığı ve o eski gönül neşesinin rüzgârla (yel) savrulup gittiği ilan edilmektedir. Kendi ismini (mahlasını) mısralara vakurca işleyen Muharrem usta, ocağı tütse de içindeki sızının ve kader yazısının asla bitmeyeceğini haykırır. Antolojinin o hilesiz ruhuyla kayda geçen bu dertli eserde, nakaratın son mısrasından süzülen beş heceli o şaşmaz ve asil mühür; eldeki tüm neşenin ve yaşanmışlığın rüzgâra kapılıp nasıl yok olduğunu, "Yel oldu gitti" diyerek ebediyen tasdik etmektedir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!