Yani başındadır O, Gözler seni.
Her an gösterir sevgisini
Doğa Ana gibi sımsıkı kucaklar seni;
Sen kaçarken o buluşturmak ister sevgili ile seni.
Hiç çekinmem onu görmekten, kendimi toprağa gömmekten; hiç usanmam gecelere kadar
Seni övmekten; ne çekinirim ölmekten ne
De kaçınırım kendimi toprağa gömmekten.
O halki varmalı farkına, hissetmeli
Ölümü ve kabullenmeli tümden onu, yedirmeli
Benliğe; kaçınmalı ikilikten ve bir olmalı
Seni sevgiliye götüren ile
Can der ki; değil midir ki ölüm senin bir görünümün ne amacı vardır Azrail'in senin varlığın her şey'e yeterken; ne önemi vardır bu resmiyetin değil miydin sen beni eliyle yoğuran?
Can SocratesKayıt Tarihi : 14.07.2026 18:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!