üşüyen kutup ayılarını,
ojesi eskiyen tırnakları,
ne bileyim; bir hiç için harcadığım zamanı,
leke çaldığım anıları,
zamansız da olsa,sebesiz de,ve de saçma..
yazmalıyım..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim Sinan :) Özgürlük kadar,hatırlanmakta güzel..Ruh'un tadında güzel bi ömrün olsun emi :)
sen her zaman yaz ki ruh'un hep özgür kalsın...:))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta