Ölmek ayrı bir sızı kalmak ayrı bir yük
Ölsen, geride kalanlara ağır bir gölge
Kalsan, dünyanın bitmek bilmez hengamesi
En doğrusu bu tozlu eşikten hiç geçmemekti
O da bizim irademize bağlı değildi...
Öldü de kurtuldu diyorlar bilmeden
Oysa toprağın altı mı üstü mü vaha, kimse sezemiyor
Kader dediğin o yazısı silik defterin
Sayfalarının rüzgarında savruluyoruz
An geliyor koca bir zaman buz tutuyor
Biz o donmuş boşluğun içinde unutuluyoruz...
Neydi bizi birbirimize bu denli muhtaç kılan
Hangi ağacın meyvesidir merhamet ve şefkat
İnsanı kendi özüne bağlayan o gizli bağ neydi
Neden bu kadar çabuk harcadık değerlerimizi
Bozuk para gibi savurduk yargılarımızı
Kendi gölgemizde kaybolurken artık kimliksiziz...
©
31 Mart 2026
02:42
Kayıt Tarihi : 5.04.2026 19:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!