Aşk hikayesini yazıp bitirdim,
Dün gece gönlümde şafak sökerken.
Her sayfasında ben, beni yitirdim,
Kanlı gözyaşımı sensiz dökerken.
Adını nakşettim her satırına,
Derdimi yükledim aşk katarına,
Bunca yıl bekledim gül hatırına,
Hasretini tespih gibi çekerken.
Ellerim uzanır her gece sana,
Ben sana uzağım, yakınsın bana,
Alıver ne olur beni koynuna,
Aşk tohumlarını kalbe ekerken.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta