Yolunu kaybetmişçesine koştur koştur, bir nefes kala uçuruma varıyorum ve kendimi her seferinde yine aynı noktada buluyorum.
Gerçeğin çanları durmadan çalınırken, biz seninle bilmem hangi romanın o meşhur sayfasında, dönemimizden uzak ama yüreğimizin aşina olduğu güzellikte göz göze geliyoruz..
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta