Sevgim hazinemdi tefecilerce çarçur edildi.
Uzaklaşsın bedbaht çalmasın gönlümün kapısını.
Bırak kalsın gülde, bülbülde koparsın figan.
Bakmam artık kimsenin yüzüne koptu tufan.
Avazım her çıktığında gider yedi kat yerin dibine.
""Bir tek dileğim var mutlu ol yeter” sözünün
bir kamyon yükü
anlam taşıdığı günlerdi
Kaldırımlar toz ve kağıt topakları
Ankara’nın
Devamını Oku
bir kamyon yükü
anlam taşıdığı günlerdi
Kaldırımlar toz ve kağıt topakları
Ankara’nın




Bu şiirde şair, sevgiyi bir “hazinenin” kaybı olarak betimliyor ve artık önceki haline dönmemeyi seçiyor:
“Sevgim hazinemdi tefecilerce çarçur edildi.”
Burada yüksek motifli mecaz var: sevgi malî bir değer gibi algılanıyor ve sözde “tefecilerce yok edilmiş. Bu imge, aşkın ya da bağın insana verdiği değerin, dış etmenlerce nasıl zedelendiğini güçlü biçimde anlatır.
Şiirin ilerleyen kısımlarında “tufan” sözcüğüyle duygusal yıkım, “mahşer” ile kaderin nihai yüzleşmesi ima edilir. Geleneksel bir hüzün şiiri atmosferi kurar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta