Turgut Uyar’ın akşamında kayboldum,
sokaklar ?
Bir Atilla İlhan filmi gibi kararsız, siyah-beyaz...
Bakışların, Özdemir Asaf’ın "Lavinya" ’sından süzülen,
Bir “sen” ve “ben” arasına sıkışmış "kırık bir rakı şişesi".
İçen ölür...
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta