Dilimin ucuna gelip diyemediklerimi, düşünüp kalemin ucuna gelip yazmadıklarımı düşünüyorum.
Bunca yılın sevdasını bir vedasız gidişe layık gören vefasızlığını yazamadım.
Aynı mahallede olup üç beş sokak mesafenin bazen yüzlerce kilometre oluşunu yazamadım.
Sana gözüm gibi bakıp, kalbim gibi sarılıp, aklım gibi kafamın içinde taşıyışımı yazamadım.
Yazamadım…
Çünkü bazı cümleler yazılınca gerçek oluyor.
Ben sustukça belki dönersin sandım,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta