Yaz Yağmuru Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Merak ediyorum.
Hiç mi özlemiyorsun beni?
Hiç mi gelmiyorum aklına?
Nerede, ne yapıyor, nasıl demiyorsun?
Ben her gece senin hayalinle yanarken,
Sen hiç mi yanmıyorsun?
Beni yaktığın gibi...

​Aradan kaç mevsim geçti, saydın mı?
Unutmak çok zormuş,
Her yer sen, her şey sen ve o kara gün gibi.
Giderken son kez bakmıştın gözlerime,
O an kal diyememiştim sana.
Sanki donmuştu dilim, buz tutmuştu ayaklarım;
Peşinden koşamamıştım,
Öyle öyle pişmanım ki.

​Bugün yoldan geçerken bir araba durdu önümde, kırmızı bir Jaguar.
Hatırlıyor musun?
Doğum günümde bana onu alacaktın.
Gözlerim doldu o an.
Ben seni unutmaya çalıştıkça, hayat sanki yemin etmiş gibi
Seni hatırlatan ne varsa üzerime sürüyor.
​
İnsan yaptıklarından değil, yapamadıklarından ölür biliyorum.
Sana son kez sarılamadım ya,
Kokunu içime çekemedim ya o kapıyı sertçe kapatmana izin verdim ya,
Bilmiyorum, insan pişmanlıkla ne kadar yaşar?
Ya da pişmanlık tam olarak kaç ömre sığar?
İnan tarifsizim.

Anlatamam bendeki yerini.
Anlatamam gözlerini nasıl özlediğimi.
Anlatamam sözlerini nasıl özlediğimi.
Biliyor musun?
​Ah sevgili! Sevgiler büyüdükçe imtihanlar zorlaşırmış,
Oysa ben seni gelip geçici bir yaz yağmuru sanmıştım.
Biraz ıslatır sonra gider demiştim.
Ama her damlası yüreğimi yaktı, hala da yakıyor.

​Hala korkuyorum.
Bir gün biri gelip bana seni soracak diye...
Ne derim?
Gitti diyemem; acır sol yanım.
Bitti diyemem; kanar vicdanım.
​Yokluğuna ne isim vereyim?
Sen benim bu hayattaki en büyük pişmanlığımsın.
Gidemediğim yol,
Vuramadığım o son mühür,
Ve bir türlü bitiremediğim o derin sevda...

​Şimdi ben, bile bile kendimi o ateşe atıyorum;
Tıpkı sen giderken, yokluğunun küllerine bıraktığın bedenim gibi.
Sen benim pişmanlığımın gölgesindeki tek çınar ağacısın ve ben bugün de çok pişmanım.
16.06.2026 00:20