Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Nefesimi, soluğumu, çarpışımı kucakla
Kolumu kemendimi gövdemi kuşakla
Tenim senin, ruhum senin, gönlüm senin
Tarumar kıl, perişan et, yanan yüreğim senin'
ben bu finale bayıldım Kutlarım harika bir şiir....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta