yaz kalemle kağıda
beyazlıkları şifrelercesine
kömür tozuna sıvaşan parmak aralarında
düz bir zemin bulduğunda
bileklerine ağrılar girercesine
illaki iz bırakacaksan
yaz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sen yaz, ılık bir yaz olsa da, kimse yazmasa da sen yaz.
hatta kağıda kaleme de gerek yok, yaz nasıl geliyorsa içinden öyle yaz.
güzel bir yaz yazısıydı, tebrikler nuray hanım.
'YAZ Kİ BENİ ANLASIN YAZKİ DERDİMİ DİNLESİN YAZKİ SENİ NE ÇOK SEVDİĞİMİ BİLSİN' eee bir kıtada ben ekledim tebrikler güzel dizeler FATİH DEMİR
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta