Yavuz Değirmenci Şiirleri - Şair Yavuz D ...

Kapında bekleyen garip kul oldum
Sıla oldum,özlem oldum,yol oldum
Boran oldum,rüzgar oldum,yel oldum
Estim-estim sana,ulaşamadım..

Uzaklara kaçırdın gözlerini

Gamın telinde gezip,yanık name eklerim,
Derdi dilimde süzüp, hasretime yüklerim,
Adına Türkü yazıp, yollarını beklerim
Aşk libası giyinip, dalarım gülbengine.

Mecnun duydu kıskandı Leyla'm her an dilimde,

Milim-milim işlenir, saza-söze dönüşür
Ezgiler dile gelir, mızrap telle öpüşür
Dudakta inleyen mey, sineyi dağlıyorken
Çobanın kavalında yürekler can çekişir

Davula vuran tokmak kalplere çakıyorken

Sana vefasız ruhum senden vefa buluyor
Bulanık akan gönlüm seninle duruluyor
Mazinin kahkahası hep kapımı vuruyor
Yaşadığım o şehir taptaze benimleyken
Nasıl geçeyim senden sen benim içimdeyken

San ki; kör düğümle bağlı sinemde
Çözmekten sakınan sen değil misin?
İpek halı gibi gönül hanemde
Özenle dokunan sen değil misin?

Cemalin ay gibi parlar yüzünden

Sen gittin-gideli tüm ümitlerim
Tükenip de söndü,hep birer-birer..
Sanki bir ölüyüm yaşamıyorum
Ben artık böyleyim,senden ne haber?

Başımı dayadım sabır taşına Mutluluk aradım boşu-boşuna

Ardına takılıp giden ümitler
Tükenip de bitti,hep birer-birer..
Sanki bir ölüyüm yaşamıyorum
Ben artık böyleyim,senden ne haber?

Başımı dayayıp sabır taşına

Kime sevdâlıyım bir bilebilsen
Gelipte kalbime bir girebilsen
Bende ki kendini bir görebilsen
Sen de şaşırırdın böyle bir aşka

Tükenmez gururun yenebilseydin

Sen gittikten sonra;
Tek başıma yaşıyorum yalnızlığı
Kapımı kendim açıp, kendim kapıyorum
Zil çalışları yok artık telefonların ardarda
Çıldırıyorum...

Durgun akan nehirler keyfe gelip coşuyor
Paslanmış yüreğimi yıkıyor sen gülünce
Şu çelimsiz yüreğim kanatlanıp uçuyor
Bulutların üstüne çıkıyor sen gülünce

Talan olmuş kovanda süzülürken petekler