Unutma gözlerimi, ey unutkan sevgili,
Çünkü gözlerimde gülüşünün resmi var.
Kokun sinmiş her zerreme, anlatır olsa dili,
Her hücremde sevdiğimin, tek yârimin ismi var.
"Ayrılırsak" diye bir söz olmadı kitabımda,
Alışamasamda bu gidişata,
Gidiş benim, dönüş benim, kime ne?
Bilemedim gerçekten bende mi hata?
Günah benim, hata benim, kime ne?
Bazı gün Firdevs olur virane bana,
Benden, seni çıkarsan; "sıfır" bile kalmam ben.
Dört işlem yetmez bana, artı sensin, eksi ben.
Bölersen parçalara, dağılırım, toplanmam,
Çarparsan bölenimle, aynı rakam çıkmam ben.
Yine akşamın çöktü kasveti,
Körüklüyor her saniye hasreti,
Harap olsun, yıkılsın bu gurbeti,
Sevgili! Ne zaman gelir o nehar?
Ağardı saçlarım, kanım çekildi.
Kimine can dedik, kimine canan,
Dostun halisine kavuşamadık.
Dolanıp yıllarca yedi düveli,
Gerçeğin özüne ulaşamadık.
Kimiyle kaynaştık kardeşçesine,
Bir deli sevdaya düştük düşeli,
Ne gecemiz belli, ne gündüzümüz.
O nazlı yâr yüzümüze güleli,
Ne gecemiz belli, ne gündüzümüz.
Kaşları kemandır, yüzü dolunay.
Hâlik, böyle halkeyledi;
Anadan doğandan, Türk’üm.
Takdir etti, emreyledi,
İlk nefesten beri Türk’üm.
Biçilmiş insana değer.
Ne zaman sana şiir yazmak istesem,
Elim yanar, sözüm yanar, dil yanar.
Görünce yüzünde hüzün ve sitem,
Canım yanar, ruhum yanar, dîl yanar.
Sığdıramam satırlara methini,
Tek O'nadır gümânımız,
Yaradan'dır yâr bize.
Bu kâinat, koca evren,
Kabir gibi dar bize.
El açmayız gayrısına,
Öyle bir parça var ki bedende;
Örneği yok, rakibi yok, misli yok.
Hayat devam etmez, bir an dinlense;
Tatili yok, bayramı yok, izni yok.
Adına "yürek" denir, "kalp" denir,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!