Hâlik, böyle halkeyledi;
Anadan doğandan, Türk’üm.
Takdir etti, emreyledi,
İlk nefesten beri Türk’üm.
Biçilmiş insana değer.
İnsan kalmış ise meğer
Melekler sana baş eğer.
Manasını bilen Türk’üm.
Anamız, atamız aynı,
Yönümüz, rotamız aynı,
Ömrümüz, kotamız aynı,
Topraktan, bir fani Türk’üm.
Üstünlük ölçülmez soyla.
Ne kavimle, nede boyla.
Takva ile, güzel huyla,
Makam belirleyen Türk’üm.
Kürt, kardeşim; Fars, yoldaşım,
Laz’dır en yakın sırdaşım.
Arap, Beluc, Lor dindaşım.
Hepsini bir gören Türk’üm.
Ceddimiz eritti dağı,
Kapattı, açtı bir çağı,
Anadolu’ya otağı,
Kurup,"vatan" diyen Türk’üm.
Alkışlamam zulm ederse,
Çok aşırıya giderse,
Överim hakkı söylerse.
Adaleti seven Türk’üm.
Irkçılıktan gelir zarar.
Başkasında kusur arar.
Alem olur ırkçıya dar.
Önce insan diyen Türk’üm.
Irkçı açar savaşları,
Zehre çevirir aşları,
Dök eteğinden taşları,
Ver el ele diyen Türk'üm.
Yaver Batu
Kayıt Tarihi : 11.05.2026 11:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!