Beyin ölümüm gerçekleşmiş geçende.
Uyuyormuşum, uyandım şimdi.
Anladım ki artık bitkisel hayattayım.
Ne zaman bir ağaç görsem koşasım, boynuna sarılıp öpesim geliyor.
Ermiş bir meyvayım hayat ağacının dalında,
O kadar tazeyim ki bir görsen,
Ortadan yarılıp sonrada kordonumdan kopasım geliyor.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta