Yaşlı Hayat Ağacı Şiiri - Gülcan Arıkan

Usulca geçerken,
dağılmış anılarının arasından,
Sağa sola çarpmadan,
Ardında iz bırakmadan,
geç git öyle gölge gibi,
avuçlarından dökülsün kaybettiğin yılların,
O yıllar ki ayrıldı yollarınız
Bir daha hiç rastlamadın...

Usulca mırıldanırken yolda eski bir şarkıyı
Ürkütmeden kimseyi,
Üzmeden kuşları ve çocukları
Sağa sola çarpmadan,
Ardında kavga bırakmadan,
Geç git öyle herkes gibi
Herkesle iyi bir dost gibi...
Kimse bilmesin kendinle bir ömür kavga ettiğini
Usulca alırken yükünü sırtına
Vagonlar hep dolu,
Herkes bir yolun telaşında
Sağa sola çarpmadan,
Kendini de fazla yormadan,
Geç git öyle usulca,
Ağarmış saçları,
Kıvrımlı şakaklarıyla
Hayat çıkacak karşına
Kurumuş yaprakları, kırılmış dallarıyla,
Artık kuşlar da yok bu fotoğrafta
Neşeyle koşan çocuklar da..
O hayat ki
Biraz mahcup sana yaptıklarından,
Biraz da mağlup ikinizin savaşında,
Sıkı sarıl ona,gövdesinden tutup umutla salla,
Düşer toprağa belki meyvesi
Nasibin hâlâ kaldıysa,..