Kaç baharın gölgesi düştü,kara toprağına.
Kim bilir kaç fırtınada,döküldü yaprakların.
Ağaran saçlar düşünce,zamanın kucağına.
Kuruyan dalların rüzgarıdır,şimdi taradığın.
Ağlayan çınarın acısıdır,kavalların üflediği.
Baykuş çığlığıyla ağlayan gecedir inleyen.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta