Bin vedaya bir kavuşma eklenir de beklenir
Bin acıya bir sevinç
Bir yüreğe bir hüzün yeterken
Bin hüzünle bir Vuslat beklenir
Öyle bir ateş yaktık ki içimizde
Dumanı hep tüten
Kendisi ömür boyu süren
İçimde ormanlar var
Kıyısında ateşler yanar
Bir han ki han viran hancı duman
İki vakit arasında kalmış zaman
Can der susarım
Yar der susarım
Her can önce kendine yanmakta
Kimse bilmez
Hangi vaktin kaçındasın
Ne düşünür yaşarsın..
Kimse bilmez
Mevsiminin takvimini
Ne de çok büyümüşsün içimde
Farkına varmadan..
Zaman ilaç değilmiş, geçmiyor hiçbir yaşanan,
Sadece acıya alışıyor insan...
Yüreğime ince sızımsın
Canıma cansın
Yürekten kopan parçamsın
Ömrüme düşmüş kocaman bir ansın, zamansın,
En güzel vakitleri yaşadığım canansın
İçimden kopamayansın...
Nedeni belli bir şekilde içimde bir nehir sürekli sana çağlıyor..
Zamansız bir duygu var, eksikliğin..
Sevmek seni,özlem sana, hüzün ikimize .. Gözlerin ,kokun, ellerin hep bir adım ötemde.. Bilmiyorum ne olacak bu halin sonu..
Korkarım hep özlem dolacak yürek..
Hep bir yol gözlenecek gizliden..
Sarılmak sana bir an da olsa,
Ay ışığında aydan fazlasını gören gözler
Nemli bakmaları mı hasrettir ki
Acısı içinde koca bir ömür
Yarınsız sabahlara mı sancılı ki
Umut dalda baharı bekleyen açmamış gonca
Toprağın altındaki kök mutsuz mu ki
8 milyar ayrı çalar
Sever seven insanoğlu
Sorsan bilmez neyi arar
Sever seven insanoğlu
Zoru görünce kaçar
İnsan ne için yaşar
Kimi mutlu eder
Nedir hedefi
Amacı nedir
Nasıl olmalı hali tavrı
Uymalı mı topluma ve alışılagelmiş yanlışlara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!