Ben bir cesedim
Ruhum kolayca sıyrılıp gitti
Beton yıkıntılar arasından
Ben nefes bile alamadım
Etim kemiğim ciğerim ezildi
Yerim göğüm ağrı oldu
Çarpayım yere
Ellerim kollarım bacaklarım çarpı gibi olsun
Komik bir son gibi
Dünyaya çarpı
Kuru kafalar yeşermez
Dünyaya çarpı..
Yalçın Yarar'a
Belki erken uyudun yine
Gözlüğün yanında Dünyayı ağrılı algılamanın yorgunu
Ben de bir çift göz gözlüğünün yanında.
Yerin yedi kat derininden cehennem yarıldı çıktı: sen hep
miraçta turdaydın, sana erişemedi (biz Bodrumda Lut ve
Sodom-Gomere ileydik.) . Ezilenlerin acının şiddeti nedeniyle
arkadaşlarımız kaybedildi
hızla ciğerlerini kustular kazalarda
biz dayanıyoruz
maviyeşil algler siz bilemezsiniz
zor bizim işimiz sevincimiz.
Saçımı kırptım
Bakışımı
Yürüyüşümü
Gülüşümü kırptım
Gözümün feri söndü
Fenerin yönünü ve pusulamı kaybettim
Her yol bitimi
Mutsuzluğun kilometresi sürüyor
Bir dağını aşıyorum mutsuzluğun
Karşımda hep yeni bir dağı bitiyor
Nereye kadar (2001-08-29 Diyarbakır)
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!