Herşey herşey düşlediğim herşey tuğla oluyor kaskatı kaya taş oluyor yolumu tıkıyor
Çiğ bir kendime kim dayanabilir
Düş olmasın düşünce olmasın taş olmasın
Yoruldum olmasın
Kimim ki kimim
ışığımı kapat
kapıyı kapat
toprağı kaz
bitsin artık bu tekrar
ölümün tekrarı yok
günlerim hep tekrar etti
görünmez adam herşeyi yapabilir
ben de görünmezim
görmedi kimseler beni
açlığımı, yoksulluğumu görmediler
ve görünmez adam olduğumdan rahatlıkla
bu düzenin ortasında infilak edebilirim.
Gözler nasıl çürür bilmem
Bir okyanus çürür mü bilmem
Gözlerim
Gövdemin güneşi gözlerim
Gözlerim
Renklerim dünyam benim
ölümdür eğilen üzerime
hasta yatağımın başında
nerdendir bilinmez
bir acı sızmıştır gülüşüme
ya da bir gülüş acıma
eğil öp alnımdan
Zaman deyince
ürküyorum
aşkın canavarı mı ki (13.9.95 İstanbul) ,
aşk yarası bu
topal bir hayvan gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!