Acıyı yaşamak, mutluğa, sevince benzemez,
Uzak kıyıların yıkılmış dalgalarına kumuna
Yanan güneş altında üşüyüp, bulut parçalarına
Dağların esen rüzgarına, kırılmış taş zereciklerine,
Akan göz yaşlarından, aç karından daha yakıcıdır bence.
Benim yirmi altı yıl tutmuş ahın yazgısına
Gülüp tebesümler yağdırarak, bu gölkemli merdivenden tırmanan
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta